Średniowiecze jest epoką w historii Europy trwającą od V do XV w. Epoka rozpoczęła się wraz z upadkiem cesarstwa zachodnio-rzymskiego i trwała do epoki renesansu i wielkich odkryć geograficznych.
W jej początkowym okresie Pomorze zasiedlili Słowianie, którzy zajęli tereny, aż po Łabę. Ówczesna słowiańszczyzna składała się z wielu plemion. Goleniów znajdował się na pograniczu wpływów plemienia Wolinian i Pyrzyczan, które z biegiem czasu stopiły się tworząc plemię Pomorzan.
Najbardziej znanym obiektem na ziemi goleniowskiej z tego okresu jest gród w pobliżu Budna. Osadnictwo w Budnie datuje się na koniec X w., ewentualnie na początek XI w. Już w okresie brązu (1800-1200 p.n.e.) żyli tu ludzie, którzy wybudowali gród z obwałowaniami ziemnymi. Ostatnie obwałowania są słowiańskie. W okresie późniejszym przez ludność niemiecką nazywano je „starymi szańcami” lub szeregiem innych określeń odnoszących się do dalekiej przeszłości, także „wendyjskimi szańcami”. Znaleziono tutaj wiele fragmentów naczyń z okresu słowiańskiego, dużo ceramiki całkowicie obtaczanej na kole. Grodzisko w Budnie znamy pod nazwą Kamieniec. Zostało ono wymienione jako zamek w 1269 r. przy opisie granic Goleniowa.
W okolicach Wierzchosławia i Krępska znaleziono ślady potwierdzające, że wytapiano tu rudę darniową i zaopatrywano w żelazo całą okolicę. Od kiedy i do kiedy prowadzono tę działalność, dokładnie nie wiemy. Z okresu wczesnego średniowiecza z X – XII w. pochodzą liczne ślady penetracji skrajów Puszczy Goleniowskiej. Z końca X w. lub połowy XI w. pochodzi skarb znaleziony w 1877 r. w torfowisku obok Mostów (m.in. pojedynczy naszyjnik srebrny, pleciony z trzech podwójnych drutów). Naszyjnik trafił tu prawdopodobnie w drodze wymiany ze Skandynawii.

Srebrny naszyjnik z Mostów. (Gesellschaft Für Pommersche Geschichte Und Altertumskunde. Baltische Studien. 1896. Tablica 5.)
W końcu XIX w. w Kliniskach znaleziono broń, narzędzia i ceramikę, które potwierdziły istnienie tu od IX do XI w. osady obronnej otoczonej fosą. Tego samego typu osada obronna istniała również w Ininie nad Iną. W tym samym okresie i nieco później istniał pas grodów ziemno-wałowych obejmujący Niewiadowo-Budno–Mosty–Krzywice.